:: دوره 0، شماره 4 - ( پاییز و زمستان 1387 ) ::
جلد 0 شماره 4 صفحات 231-250 برگشت به فهرست نسخه ها
اوصاف الهی از دیدگاه صدرالمتألهین و فیض کاشانی
معصومه اسماعیلی*
چکیده:   (1156 مشاهده)
بحثِ اسما و صفات الهی، از مباحث کهن در تاریخ عقاید اسلامی است. در سدۀ نخستین، مسئله تشبیه و تنزیه در کنار مسائلی چون جبر و اختیار و امامت، از پرسش‌های اعتقادی بود که اختلافات فراوانی را برانگیخت و مسلمانان را به فرقه‌ها و گروه‌های گوناگون تقسیم کرد. در بین عرفا نیز اسما و صفات خداوند، جایگاهی بس والا دارد. عارف سالک نه تنها مبنای پیدایش و تجلّی عالم را اسما و صفات خداوندی می‌داند، بلکه از طریق آن‌هاست که مقامات معرفت و وحدت را می‌پیماید. همچنین، فلاسفه این بحث را در الهیات بالمعنی الاخص، به عنوان مهم‌ترین بحث پس از اثبات وجود واجب تعالی مورد بررسی قرار می‌دهند. بحثی که فراروی ماست، بررسی تطبیقی نظریه فیلسوف بزرگ صدرالدین شیرازی- بنیانگذار حکمت متعالیه- و شاگرد متألّهش ملا محسن فیض کاشانی در زمینۀ اسما و صفات الهی است.
واژه‌های کلیدی: اسم، صفت، صفات ذاتی و فعلی، عینیّت صفات با ذات، اشتراک معنوی و تشکیک.
متن کامل [PDF 2188 kb]   (446 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۹/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۳/۹/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۳/۹/۱۰


XML   English Abstract   Print



دوره 0، شماره 4 - ( پاییز و زمستان 1387 ) برگشت به فهرست نسخه ها