دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 4 2 2009 09 23 The Holy Quran in the Views of Bābā Afzaluddin Maraghi Kāshāni قرآن در اندیشه‌های بابا افضل‌الدین مرقی کاشانی 154 167 110836 FA دکتر محسن قاسم‌پور Journal Article 2021 02 07 The verses of the Holy Quran and the traditions of immaculate Imams have affected the development and variety of the beliefs of muslim thinkers. Many of them have used these sources in different ways. Sometimes they have used them as pieces of evidence and sometimes as the philosophical foundation of their arguments. As an example, the classical works of Rūdaki and other contemporary adaptations of Quranic verses in poetry have drawn upon these sources. The distinguishing feature of the works of Bābā Afzal Kāshāni is the philosophical and rheforical dimension. He has used Quranic verses in direct or indirect relation with his ideas. This paper focuses on his use of Quranic teachings in relation to the concept of the self. The main argument of the paperin that Bābā Afzal has used Quranic verses as the foundation of his work like other Muslim scholars such as Khājeh Nasir Toosi. آیات قرآن کریم و احادیث معصومین(ع) در تکوین و تطور باورهای متفکران مسلمان اعم از متکلمان، فیلسوفان و عارفان، ادیبان و شاعران تأثیرگذار بوده است. بسیاری از متکلمان و این قبیل فیلسوفان، به گونه-های متفاوت از آیات و روایات استفاده کرده‌اند. گاهی از آن‌ به عنوان شاهد و قرینه و زمانی فراتر از آن در شکل دادن مبنای مهم کلامی یا فلسفی خود به سراغ این آیات رفته‌اند. برای نمونه، در قلمرو شعر و ادبیات، تأثیر این آیات از دیرباز و از روزگار رودکی گرفته تا دوران معاصر در قالب اقتباس، تضمین، استقبال و دیگر بهره‌گیری در صور شعری بازتاب یافته است. وجه غالب شخصیت علمی افضل‌الدین مرقی کاشانی، جنبه‌های کلامی، فلسفی و بعضاً عرفانی اوست. نکته درخور توجه آنکه، بابا افضل با توجه به چنین پیشینه شخصیتی و با لحاظ رویکردهای مذکور، آن دسته از آیاتی را مورد توجه قرار داده است که مستقیم یا غیرمستقیم با مبانی و دیدگاه‌های نظری او ارتباط دارد. مواجهه بابا افضل با آیاتی که با عنوان معارف قرآنی موسوم است، و پیوند آن با موضوع نفس، مورد اهتمام نگارنده در این بررسی است. رهیافت این مقاله، دریافت این نکته بنیادین است که در فرازهای مختلف، بابا افضل، همسو با دیگر متکلمان مسلمان همچون خواجه نصیرالدین طوسی، از جنبه‌های ذوبطون آیات قرآنی در تحکیم مبانی خود بهره گرفته است. https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_110836_013b57003b662fd65dc3b8f1b4bbc6e7.pdf