دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 13 1 2020 08 22 A Study on Panjeh Shah Neighborhood Center in Kashan with an Emphasis on the Role of the Shrine and the Surrounding Architectural and Urban Elements مطالعۀ مرکز محلۀ پنجه‌شاه کاشان با تأکید بر نقش زیارتگاه و عناصر معماری و شهری پیرامون 3 38 111007 10.22052/kashan.2020.111007 FA حمیدرضا جیحانی دانشگاه کاشان محمد مشهدی نوش آبادی دانشگاه کاشان حانیه اویسی دانشگاه کاشان آذین زیلوچیان دانشگاه کاشان Journal Article 2020 04 06 The tomb of Imam Zadeh Haroon ibn Musa ibn Jaffar PBUH, known as the shrine of Panjeh Shah, is located in a neighborhood of the same name on Baba Afzal Street in Kashan. This tomb used to be part of the Panjeh Shah Neighborhood center. In addition to the tomb, the center of this neighborhood used to be consisted of the reservoir, caravanserai, oil mill, Agha-Shah Bath, passages and malls, mosque, and the old cemetery. The neighborhood center's complex was registered under the number of 5937 on the Iran national heritage list in 2001. The oldest date that can be seen on the construction of the tomb dates back to 956 A.H (1549 A.D), which is engraved on two pieces of altar tiles and shows the old history of this urban area. This urban center has suffered severe damage due to the construction of Baba Afzal Street and the changes caused by unbalanced urban development, and some of the old elements of the complex have been destroyed. Currently, the remaining sections are also in a messy condition. These changes have distorted the neighborhood center's role in today's urban area and made it difficult to understand its original condition. The purpose of this article is to retrieve the last original condition of this urban center before the interventions of recent decades, and the article seeks to answer the question of what plan and layout Panjeh Shah Neighborhood center complex had before the extensive changes resulting from the construction of the street. Awareness about this situation will increase our understanding of one of Kashan's historic neighborhood centers and prepare the grounds for additional studies on protecting this area's urban values and restoration. In this article, with a descriptive-historical method, urban clues and architectural elements, as well as written sources, are studied and analyzed and by comparing them with the remaining images, an attempt is made to retrieve and draw the abovementioned urban center's initial layout. Studies show that the original building of the tomb was formed inside the old cemetery. In the Safavid and Qajar periods, the neighborhood center's complex and surrounding architectural elements and urban elements were completed, and this situation remained until the beginning of the 1950s. After urban changes in the last century, the cemetery was gradually reduced to a small part near the tomb and parts of the neighborhood has also been destroyed or decayed بقعۀ امامزاده هارون بن موسی بن جعفر(ع) معروف به زیارتگاه پنجه‌شاه، در محله‌ای به همین نام در خیابان باباافضل کاشان واقع شده ‌است. این بقعه در گذشته بخشی از مرکز محلۀ پنجه‌شاه را تشکیل می‌داده است؛ مرکز محله‌ای که علاوه بر بقعه، عناصری چون آب‌انبار، کاروان‌سرا، عصارخانه، حمام آقاشاه، گذر یا بازارچه، مسجد و گورستان قدیمی را نیز شامل می‌شده ‌است. مجموعۀ مرکز محله در سال ۱۳۸0 و با شماره ۵۹۳۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است. قدیمی‌ترین تاریخی که در بنای بقعه دیده می‌شود، به سال 956ق بازمی‌گردد که بر دو قطعه کاشی محراب‌مانند نقش بسته و نشان از پیشینۀ کهن این محدودۀ شهری دارد. این مرکز شهری به‌دلیل احداث خیابان باباافضل و دگرگونی‌های ناشی از توسعۀ نامتوازن شهری دچار آسیب‌های جدی شده است؛ از جمله پاره‌ای از عناصر کهن مجموعه تخریب شده‌اند. در حال حاضر، بخش‌های باقی‌مانده نیز در وضعیت نابسامانی قرار دارند. این تغییرات، نقشِ مرکز محله در بستر شهری امروزی را مخدوش و درکِ وضعیت اصیل آن را نیز دشوار کرده است. هدف این مقاله، بازیابی آخرین وضعیت اصیل این مرکز شهری پیش از مداخلات دهه‌های اخیر است و مقاله در پی پاسخ دادن به این پرسش است که پیش از دگرگونی‌های وسیع ناشی از ساخت خیابان، مجموعۀ مرکز محلۀ پنجه‌شاه چه طرح و ترکیبی داشته است. آگاهی از این وضعیت، درک ما را از یک مرکز محلۀ کهن کاشان افزایش می‌دهد و امکان مطالعات تکمیلی در جهت حفاظت از ارزش‌های شهری این محدوده و مرمت آن را فراهم می‌کند. در این مقاله با روشی توصیفی تاریخی، عناصر و شواهد شهری و همچنین منابع مکتوب مطالعه و بررسی می‌شوند و از مقایسۀ آن‌ها با تصویرهای باقی‌مانده تلاش می‌شود طرح اولیۀ مرکز شهری یادشده بازیابی و ترسیم شود. مطالعات صورت‌گرفته نشان می‌دهد بنای اولیه و اصلیِ بقعه در درون گورستانی قدیمی شکل گرفته است. در دورۀ صفویه و قاجار، مجموعۀ مرکز محله و عناصر شهری آن تکمیل شده و این وضعیت تا ابتدای دهۀ 1330 باقی مانده است. پس از تغییرات و توسعه‌های شهری سدۀ اخیر، گورستان به‌تدریج به بخش کوچکی در جوار بقعه تقلیل یافته و بخش‌هایی از مرکز محله نیز تخریب شده و یا راه زوال را پیش گرفته‌اند.

https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_111007_acbbacac90e0bd8e989c922b2b011c6b.pdf

دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 13 1 2020 08 22 Mythical Ardehar; a Glance at the Cold Ancient Kashan اردهارِ اسطوره‌ای؛ درنگی بر کاشانِ سردسیرِ باستانی 39 62 111286 10.22052/kashan.2020.111286 FA محمدرضا مهدیزاده دانشگاه تهران Journal Article 2020 05 25 The following article is dedicated to the cultural and mythical significance of the mountainous areas of Kashan, especially the mountain and area of Ardehar, and its main claim is on the neglected importance and history of this area in comparison with the area on the other side of Kashan, which leads to Isfahan and used to be called "Garm Qasan", due to the lack of attention from western tourists. It also tends to show that, studying this area and its attributed sacredness is necessary. Therefore, this article analyzes this subject with studying mythical elements, rituals, and the historical remains in some areas close to Ardehar such as Niyasar, Qalhar, and Barikarsab. Then, this article presents the assumption, that an approach toward "Farashokereti", "Pre-Mazdayasna" religions and its divinities of Anahita and Mitra. In the end, the consistency and recreation of the ancient local inhabitants of this area’s views in the new religions and also the holiness of Ardehar mountain and its connection with Iranian mythology is analyzed. این مقاله به اهمیت فرهنگی و اسطوره‌ای بخش کوهستانی کاشان و در رأس آن، کوه و منطقۀ اردهار می‌پردازد. مدعای اصلی آن کم‌پیداییِ اهمیت و تاریخ این ناحیه در دورۀ معاصر، در قیاس و در سایۀ پرداختِ بیشتر غربیانِ سیاح به بخش دشت و موضع رو به اصفهان کاشان (گرم‌قاسان کهن) و ضرورت مطالعۀ بیشتر و خاصه واکاوی تقدس انتساب‌یافته به این ناحیه است. لذا بررسی عناصر آیینی، اسطوره‌ای و بقایای آثار باستانیِ به‌جامانده در تعدادی از نقاط پیرامون اردهار و اطرافش مانند نیاسر، قالهر و باریکرسب، روش تحلیل این مقاله است. در ادامه، فرض وجود نگرش و بن‌مایه‌های فرشگردانه و پیشامزدایی و ایزدان طبیعی خاصه اشه، مهر و ناهید طرح می‌شود. سرانجام تداوم و بازآفرینی نگاه و تلقی ساکنان کهن منطقه به آن‌ها در ادیان جدید و همچنین کانونی شدن و مرکزیت و هالۀ قدسی کوه اردهار در ارتباط با اسطوره‌های ایران بررسی و تحلیل شده است.

https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_111286_73ab9948ad6ea116baa696c983dd3cf8.pdf

دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 13 1 2020 08 22 .A Study on the Role of Persian Poems in Zarrin-Fam Pottery in Middle-ages of Kashan (with a look at the items in Glassware and Ceramic Museum of Iran) مطالعۀ جایگاه اشعار فارسی در سفال زرین‌فام سده‌های میانۀ کاشان (با نگاهی به آثار موزۀ آبگینه و سفالینه‌های ایران) 63 82 111003 10.22052/kashan.2020.111003 FA اسماعیل نصری دانشگاه هنر اصفهان احمد صالحی کاخکی دانشگاه هنر اصفهان نادر شایگان‌فر دانشگاه هنراصفهان Journal Article 2020 04 09 In the second half of sixth century (A.H) and twelfth century (A.D), Zarrin-Fam pottery reached the pinnacle of its craft. In this era of pottery, Persian poems and epigraphy played an important role in Zarrin-Fam potteries; therefore, potters have decorated their works with poems and inscriptions alongside other decorative pictures. Poems and inscriptions, which have a close relationship with the artist’s personal taste, and sense and the culture and, literature of its time, have an important role in Zarrin-Fam pottery’s design, which is mostly neglected in archeological studies. Studying and analyzing these poems, which are based on the literature of its period, have literary and cultural importance, in addition to their beauty. This article studies eight cases of Zarrin-Fam potteries from Saljuk and Ilkhanate era, which are held in the Glassware and Ceramic Museum of Iran, in order to get a better understanding about the contents, poems, and epigraphs of these potteries. Two questions are presented in this study; one, is there a relationship between the content of these poems and epigraphs and the decoration of potteries, and two, what is the general content of these inscriptions. Answering these questions brings us one step closer to the objectives of this article, which are analyzing the relationship and consistency of these inscriptions with Zarrin-Fam pottery in middle-ages of Kashan, and categorizing the contents of these poems and epigraphs. This study uses a descriptive – analytical approach and written sources. The findings show, that inscriptions had a major role in the decoration of Zarrin-Fam pottery of Kashan; also, that epigraphs and poems on these potteries contain prayers for the owner, and are usually romantic in nature در نیمۀ دوم سدۀ ششم هجری ‌قمری/ دوازدهم میلادی هم‌زمان با اوج‌گیری هنر و صنعت سفال‌سازی زرین‌فام، اشعار فارسی و کتیبه‌نویسی جایگاه مهمی در آرایش ظروف زرین‌فام ایفا می‌کند و هنرمندان سفالگر ضمن ترسیم انواع اشکال تزیینی، اشعار و نقوش نوشتاری را بر روی ظروف طراحی کرده‌اند. اشعار و نوشته‌ها که پیوندی نزدیک با ذوق و سلیقۀ شخصی، فرهنگ و ادبیات زمان خود دارند، نقش مهمی در طراحی ظروف زرین‌فام کاشان داشته‌اند که در مطالعات باستان‌شناسی کمتر بدان توجه و پرداخته شده است. مطالعه و بررسی این اشعار که بر مبنای ادبیات زمان خود ایجاد شده، افزون بر زیبایی، از جنبۀ ادبی و فرهنگی نیز حائز اهمیت است. در مقالۀ پیش‌رو به‌منظور شناخت هرچه بهتر مفاهیم، اشعار و کتیبه‌های سفالینه‌های زرین‌فام دوران سلجوقی و ایلخانی منسوب به کاشان، به مطالعۀ هشت نمونه از سفالینه‌های زرین‌فام این سده‌ها که در موزۀ آبگینه و سفالینه‌های ایران نگهداری می‌شوند پرداخته شده است. پرسش‌های تحقیق حاضر عبارت‌اند از: ۱. آیا ارتباطی میان محتوای اشعار و کتیبه‌ها با نوع تزیینات آن‌ها وجود دارد؟ 2. محتوای غالب این نوشته‌ها کدام‌ است؟ با پاسخ به این پرسش‌ها گامی در راستای اهداف مقاله که بررسی تعامل و پیوستگی شعرنویسی، با سفال زرین‌فام سده‌های میانی کاشان و دسته‌بندی محتوایی اشعار و کتیبه‌های آن‌هاست برداشته شده است. نتایج این پژوهش که با استفاده از روش توصیفی‌تحلیلی و بر اساس منابع مکتوب انجام شده، حاکی از آن است که نوشتار نقش اساسی در تزیین بخشی از ظروف زرین‌فام کاشان داشته است. همچنین کتیبه‌ها و اشعار سفالینه‌های مورد مطالعه حاوی جملات دعایی برای صاحب ظرف و اغلب دارای محتوایی عاشقانه‌ا‌‌ند.

https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_111003_5879480ecbd417553683664857c3d188.pdf

دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 13 1 2020 08 22 .An Analysis on the Life and Works of Haj Khaje Moez al-Din Taherabadi, Known as "Khaje Malek", With an Emphasis on His Deed of Endowment تحلیلی از زندگی و آثار خواجه حاجی معزالدین طاهرآبادی معروف به «خواجه ملک» با تأکید بر وقف نامۀ ایشان 83 110 111004 10.22052/kashan.2020.111004 FA رضا شجری دانشگاه کاشان الهام عربشاهی کاشی دانشگاه کاشان Journal Article 2020 05 25 Waqf is an Islamic tradition. It’s sociological outcome and the welfare it provides, can prepare the grounds for a better life for future generations. Waqf has many functions in religious, cultural, sociological, economical, and legal aspects. Its most important function is eradicating poverty from the society, and adjusting and controlling the wealth. In other words, Waqf forms social justice. Analyzing aspects of Waqf and the components of discovered deeds of endowment, identifies roles of this tradition in the society. This study attempts to analyze the deed of endowment written by Haj Moez al-Din, also known as Khaje Malek, on the level of form and meaning, in order to find and demonstrate its various functions and aspects as a legal and physical document. This document is analyzed from cultural, social, religious, political, historical, and linguistic point of view. Khaje Malek was the son of Haj Ali, one of the famous nobles and benefactors of 11th century (A.H) in Taher-Abad. In fact, gaining information about the customs and traditions of each era (learning about Waqf, its way and goal, and the structure of deeds of endowment), historical facts and events, language and literature (without any changes or distortions), and the life of benefactors are some the most important benefits of analyzing the structure of deeds of endowment. These analyses can serve not only as a remembrance of the great endowments made by amazing benefactors, but also as a revitalizer of Waqf as a good tradition in the society. وقف یکی از سنت‌های نیکو در دین مبین اسلام است که ثمره‌های اجتماعی و رفاهی آن می‌تواند زمینۀ حیات بهتر را برای نسل‌های آینده فراهم کند. وقف کارکردهای فراوانی در زمینه‌های مذهبی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، حقوقی و... دارد که مهم‌ترین آن‌ها، فقرزدایی از سطح جامعه، تعدیل ثروت و کنترل آن است، و در یک کلمه باعث ایجاد عدالت اجتماعی می‌شود. بررسی ابعاد وقف و تحلیل اجزای ساختاری وقف‌نامه‌های کشف‌شده سبب می‌شود تا نقش‌های گوناگون سنت وقف در جامعه مشخص شود. در این پژوهش سعی شده وقف‌نامۀ خواجه حاجی معزالدین معروف به «خواجه ملک» فرزند حاج آقا علی از اعیان و خیرین مشهور طاهرآباد در قرن یازدهم هجری، از حیث ساختار و محتوا، تحلیل و بررسی شود و ابعاد گوناگون و کارکردهای آن در شمار سند حقوقی و مادی، از جهات گوناگون فرهنگی، اجتماعی، مذهبی، سیاسی، زبانی و ادبی، تاریخی و... معرفی و تبیین شده، ارزش‌های مذکور در مجال این مقاله، بازنمایی شود. در واقع، شناخت آداب‌ورسوم اجتماعی هر عصر و سنت‌های جاری در آن دوره (آشنایی با سنت وقف و شیوۀ آن، هدف و ساختار وقف‌نامه‌ها)، شناسایی برخی از واقعیات و حقایق تاریخی، آشنایی با مختصات زبانی و ادبی هر دوره به دور از هر گونه تحریف و تبدیل، و شناخت گوشه‌هایی از زندگی واقف، از مهم‌ترین دستاوردهای تحلیل و بررسی ساختار وقف‌نامه‌هاست که بدین وسیله نه‌تنها می‌توان از آثار نیک و موقوفات باارزش خیران ارجمند، یاد کرد بلکه می‌توان سنت حسنۀ وقف را به‌عنوان سنتی ماندگار در جامعه، پویا کرد.

https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_111004_f7b898566c4aaa7d489e020413ee360f.pdf

دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 13 1 2020 08 22 Baba Afzal Maraghi Kashani; Philosopher of Vigilance, Wisdom and, Awakening (With a Glance at His Life and Works) بابا‌افضل کاشانی؛ فیلسوفِ آگاهی و خرد و بیداری 111 130 111285 10.22052/kashan.2020.111285 FA امیرحسین مدنی دانشگاه کاشان Journal Article 2020 04 17 Afzal al-Din Kashani is one of the great philosophers of Iran in the sixth and seventh centuries (A.H) who, just like Suhrawardi, created a philosophical system with connecting philosophy and intuition, which was not based only on abstract wisdom and pure philosophy, but also on "enlightened vigilance and wisdom”. It was precisely from such a system that a strong emphasis on "self-knowledge" and enlightenment about the nature of self as a human was created. The intellectual heritage and treatises of Baba Afzal are important and worthy of studying in many ways; Including: the extent of his knowledge and information in different fields of Islamic philosophy, Greek philosophy, literature, ethics, political philosophy, mystical teachings and even antient Iranian culture ; Simple language, explicit and free from complex and abstract metaphors and concepts of the era, and the use of Persian words and equivalents instead of Arabic ones; Paying close attention to the right way of thinking and the fundamentals of wisdom and the full application of virtues and good morals in life. this article tries to analyze the three motifs of "vigilance, wisdom and knowledge" from Baba Afzal’s point of view, based on his writings; and to show that these three terms, while being closely related to each other, are in complete contrast with elements such as negligence, obscurity, and death. The result of this research shows that in Kashani’s work, "wisdom and virtue" are two sides of the same coin which lead to "truth". افضل‌الدین کاشانی از فیلسوفان بزرگ ایران در قرون ششم و هفتم هجری است که درست همچون سهروردی، با پیوند میان فلسفه و شهود، منظومه‌ای حکمی‌فلسفی خلق کرد که تنها بر پایۀ خرد خشک و مجرد فلسفی استوار نبود، بلکه مبتنی بر «آگاهی و خرد روشنی و بیداری» بود و دقیقاً از درون چنین منظومه‌ای، تأکید فراوان به «خودشناسی» و روشنگری در باب ماهیت خویشتن آدمی، خلق شد. میراث فکری و رساله‌های به‌جای‌مانده از بابا‌افضل از جهات متعدد دارای اهمیت و قابل مطالعه است؛ از جمله وسعت و گستردگی دانش و اطلاعات او در حوزه‌های فلسفۀ اسلامی، فلسفۀ یونانی، ادب، اخلاق، فلسفۀ سیاسی، آموزه‌های عرفانی و حتی فرهنگ ایران باستان؛ زبان ساده، صریح و عاری از مفاهیم و اصطلاحات پیچیده و انتزاعی عصر و استفاده از لغات و برابر‌نهاد‌های پارسی در مقابل واژگان تازی؛ توجه فراوان به شیوۀ درست اندیشیدن و مبانی حکمت و کاربستِ گسترۀ تام فضایل و اخلاق نیک در زندگی. نگارنده در این مقاله کوشیده است با تکیه بر مصنفاتِ باباافضل، به تحلیل سه بن‌مایۀ «آگاهی، خرد و دانش» از دید این حکیم کاشانی بپردازد و نشان دهد که این سه فرهنگ‌واژه، ضمن ملازمه و ارتباط تنگاتنگی که با یکدیگر دارند، با عناصری چون غفلت و تیرگی و مردگی در تقابل کامل‌اند. نتیجۀ تحقیق نشان ‌می‌دهد که در مصنفات، «حکمت و فضیلت» دو روی یک سکه‌اند که به «حقیقت» ختم ‌می‌شوند.

https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_111285_83db29875f3d65fb35aeaa6f3f250d05.pdf

دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 13 1 2020 08 22 .Shottar Path and Special-Mode Path in Abd al-Razzaq Kashani’s Futowat-Name «طریق شُطّار» و «وجه خاص» در فتوّت‌نامۀ عبدالرزاق کاشانی 131 152 111006 10.22052/kashan.2020.111006 FA امیدرضا پیغمبری دانشگاه سمنان Journal Article 2020 05 01 In Sufi ways the idea of "closest path" has always received much attention; for instance, Najm al-Din Kobra’s "Shottar path" and Ibn Arabi’s Special-Mode path" have been respectively introduced by them as the "closest path to God”. Hossein Kharazmi and some other followers of Kebrooyeh, consider the main motifs of "Special-Mode path", also called "the path without mediator" and "Shottar path" to be the same. However, some researchers have not accepted this idea and consider "Shottar path" as a part of practical gnosis of Khorasan, but consider "Special-Mode path" as a part of theoretical gnosis of Ibn Arabi’s ideology. This article attempts to review this issue using Abd al-Razzaq Kashani’s Futowat-Name; because Kashani has had knowledge about practical gnosis as well as theoretical one, unlike some other mystics, and has followed the likes of Abd al-Samad Natanzi. He is a man of word and practice, and was called "the wisest of sages" by Ibn al-Futi. In his book, Kashani used the word "Futowat", meaning "the enlightenment of human nature" instead of "Shottar" and used "Special-Mode" in its connotative meaning. Findings show that this idea was transferred to Kharazmi and others by Gheysari, one of the famous students of Kashani. The concept of "Special-Mode" can be equivalent of "Waqfe" or "direct connection" in the ideology of Abd al-Jabbar Nafari. In the eye of this anonymous mystic, "Waqifs" have achieved "Varidi Qurb" through "the way of secrets". Later, Ibn Arabi describes "Waqfe" with the term "Special-Mode" as the closest way of connection between God and his servants in a stable way. This article attempts to say that "Ibn Arabi’s Special-Mode" in the description of "Waqifs" and "Malamatiyyas" is in accord with "people of Futowat" in Kashani’s ideology and "Shettar path" in Najm Kobra’s ideology. در طریقت‌های صوفیانه همواره موضوع «اَقرب طُرُق» مطرح بوده است؛ برای مثال نجم‌الدین کبری «طریق شُطّار» و ابن‌عربی «وجهخاص» را «اقرب طرق الی الله» معرفی کرده‌اند. حسین خوارزمی و بعضی از شارحان کبروی‌مسلکِ فصوص، «وجه خاص» یا «قُرب بدون واسطه» را همان «طریق شُطّار» دانسته‌اند. اما بعضی از محققان، این نظر را نپذیرفته و طریق «شُطّار» را امری مربوط به عرفان ‌عملی خراسان، و «وجه‌ خاص» را مفهومی مرتبط با عرفان ‌نظری مکتب ابن‌عربی دانسته‌اند. مقالۀ ‌پیش ‌رو این موضوع را با بهره‌مندی از فتوتنامۀ عبدالرزاق‌ کاشانی مورد بازبینی قرار داده است؛ زیرا کاشانی، برخلاف بعضی از شارحان صِرف عرفان ‌نظری، در تصوف عملی نیز سلوک داشته و دست ارادت به عبدالصمد ‌نطنزی و بعضی دیگر از مشایخ بزرگ ‌وقت داده است، و همان گونه که ابن الفوطی و دیگران، ایشان را «مِن العالمین العاملین» نامیده‌اند، جامع علم و عمل بوده است. کاشانی در فتوت‌نامه‌اش، به‌جای واژۀ «شُطّار»، از واژۀ «فتوت» به معنی «ظهور نور فطرت» و در معنای ضمنی «وجه خاص» استفاده کرده است. تحقیقات نشان می‌دهد که این اندیشه از طریق قیصری، شاگرد مشهور کاشانی، به خوارزمی و دیگران انتقال یافته است. مفهوم «وجه ‌خاص» را می‌توان «وقفه» یا «ارتباط بی‌واسطه» در اندیشۀ عبدالجبار نفری داست. در نگاه این عارف گمنام، «واقفان» به «قرب وریدی» از «طریق سرّ» راه یافته‌اند؛ که بعدها، ابن‌عربی «وقفه» را با اصطلاح «وجه خاص» به‌عنوان نزدیک‌ترین راه ارتباط حق با بنده از طریق عین ثابت، مورد شرح و بررسی قرار داده است. این مقاله بر آن است تا بیان کند «وجه خاص ابن‌عربی» در شرح «واقفان» و «ملامتیان»، با «اهل فتوت کاشانی» و «طریق شُطّار نجم کبری» قابل انطباق می‌باشد.

https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_111006_c131e910f297ce447c457f45194f6861.pdf

دانشگاه کاشان کاشان شناسی 2676-7686 13 1 2020 08 22 .An Analysis of Different Quranic Adaptations in Qutb Rawandi’s Minhaj al-Bara’a بررسی گونه‌های اقتباس‌ قرآنی در منهاج البراعه قطب راوندی 153 168 111005 10.22052/kashan.2020.111005 FA محمد سبحانی نیا دانشگاه کاشان Journal Article 2020 03 08 After the holy Quran, Nahj al-Balagha is the most valuable source of guidance, which is repleted with the notions of Quran. Imam Ali PBUH has utilized Quran’s verses, whether directly or indirectly, in his words such as Nahj al-Balagha, which is an anthology of Imam’s words. Conceptual or deductive adaptation, is a way of quoting, which has an important role in interpreting Quran’s verses and deciphering its sublime meaning. In his book Minhaj al-Bara’a, Qutb Rawandi was able to pin point Nahj al-Balagha’s adaptations of Quran, in cases of indirect quotations, with his great command on Quran. His great work shows that Imam Ali’s PBUH words are derived from Quran, in both eloquence and meaning. This article uses a descriptive – analytical approach in an attempt to present Rawandi’s comments. نهج‌ البلاغه پس از قرآن کریم، ارزشمندترین کتاب هدایت و انسان‌سازی است که در جای‌جای آن، انعکاس آیات آسمانی قرآن مشهود است. امام علی(ع) در نهج‌ البلاغه که گزیده‌ای از سخنان آن حضرت است، به‌طور صریح به آیات قرآن کریم استشهاد کرده و یا اقتباس نموده است. یکی از پراهمیت‌ترین گونه‌های اقتباس، اقتباس مفهومی یا استنباطی است که نقش اساسی در تفسیر آیات قرآن و رازگشایی از مضامین والای آن دارد. قطب راوندی با اشرافی که بر معانی قرآن داشت، توانست در کتاب منهاج البراعه، در مواردی که ذکری صریح از قرآن نبوده، اقتباس‌های نهج‌ البلاغه از قرآن را مشخص کند. ایشان با این پژوهش ارزنده نشان می‌دهد کلام امام علی(ع) نه‌تنها از نظر فصاحت و بلاغت، بلکه از نظر معنا و حقایق نیز برخاسته از قرآن کریم است. این جستار تلاشی است برای شناساندن این مواضع که با روش توصیفی‌تحلیلی انجام پذیرفته است.

https://sh-kashan.kashanu.ac.ir/article_111005_9686109b83caff462aebea6a49248915.pdf